Samenvatting Onderhandelen

  • View
    560

  • Download
    8

Embed Size (px)

Text of Samenvatting Onderhandelen

Universiteit Antwerpen Faculteit Politieke en Sociale Wetenschappen Master na Master Internationale Betrekkingen en Diplomatie

Module: OnderhandelenSamenvattende readerbundel

Academiejaar: 2009-2010 Richting: MnM IBD Samensteller: Brandon Saeyvoet

[IBD SAMENVATTENDE READERBUNDEL : MODULE ONDERHANDELEN]

Academiejaar 2010

InhoudstafelTekst 1: The Strategy of Conflict: Thomas Schelling. (Marijke Joossens) .............................3 Tekst 2: How parties negotiate? :Fred Chales Ikl. (Marc Stevens)......................................5 Tekst 3: excellent onderhandelen: Fisher (Ellis De Peuter) ..................................................8 Tekst 4: Diplomacy and domestic politics: the logic of two-level games Putnam: (Eva Van Aalst) ................................................................................................................................10 Tekst 5: Multilateraal onderhandelen: Thuysbaert (Pieter Van De Peer)...........................17 Tekst 6: Table for eight. A beginners guide to multilateral negotiation:............................24 Kevin Welber (Sven Van Den Winkel) ...............................................................................24 Tekst 7: When push comes to shove. A practical guide to mediating disputes:..................27 Karl A. Slaikeu (Steffie Van der Auwera) ...........................................................................27 Tekst 8: The road to Madrid: Baker (Bert Boonen) ............................................................37 Tekst 9 : Mediating peace in Mozambique - The role of the community of SantEgidio: Andrea Bartoli (Marijke Claes) ..........................................................................................41 Tekst 10: The Road to Sarajevo: Richard Holbrooke (Thomas Castrel)...............................49 Tekst 11 : The Oslo Accord : Jan Egeland (Hoa Phan en Sybille Godin) ..............................50 Tekst 12: Two Paths to peace: Contrasting George Mitchell in Northern Ireland with Richard Holbrooke in Bosnia-Herzegovina.: Holbrook and Mitchell (Dries Debruyne) .......53

Onze dank gaat specifiek uit naar iedere IBD-medestudent die meegewerkt heeft aan het samenvatten van n van de readers. Alvast veel succes met de komende examens en jullie verdere loopbaan!

(Mei 2010) Brandon Saeyvoet en Bert Boonen

2

[IBD SAMENVATTENDE READERBUNDEL : MODULE ONDERHANDELEN]

Academiejaar 2010

Tekst 1: The Strategy of Conflict: Thomas Schelling. (Marijke Joossens)1. The retarded science of international strategy Conflict = 1. Pathologische gemoedstoestand, zoeken naar oorzaken en kuur 2. Conflict is er altijd, zoeken naar het gedrag dat gepaard gaat met conflict 2A. Rekening houden met rationeel/irrationeel, bewust/onbewust gedrag 2B. Enkel rekening met rationeel, bewust, strategisch gedrag waarbij conflict als een wedstrijd wordt gezien waarbij de deelnemers proberen te winnen. De studie van een bewust, intelligent conflictueus gedrag kan zo beschreven worden door enkele regels om de wedstrijd te winnen. Het is in deze betekenis van het woord conflict dat we de strategie van conflict moeten situeren. Hierbij limiteren we ons aan de veronderstelling dat er een rationeel gedrag is; d.i. de berekening van voor- en nadelen, op basis van een expliciet en intern waardesysteem. Toch zijn er ook gemeenschappelijke naast de strijdige belangen bij de deelnemers van een conflict. Puur conflict ontstaat door de geheel strijdige belangen van twee antagonisten zodat deze oorlog in de totale vernietiging van n deelnemer lijdt. Als er ook gemeenschappelijke belangen zijn kan het conflict niet uitmonden in een oorlog. Winnen is niet enkele competitief maar ook invloed winnen op het waardesysteem van de ander, wat door onderhandelen ook kan gebeuren. Strategie is niet enkel toegepast op het efficinte gebruik van geweld maar ook op de uitbuiting van het potentile geweld. Het is niet enkel van belang bij vijanden maar ook bij partners die elkaar wantrouwen of niet met elkaar instemmen. Het is ook niet enkel van belang bij de verdeling winnen/verliezen maar ook bij de kans dat sommige resultaten van conflict beter/slechter zijn voor beide deelnemers. Er is een gedeeld belang voor resultaten die voor beiden voordelig zijn. Het bestuderen van de strategie van conflict betekent dat men van oordeel is dat de meeste conflictsituaties essentieel zijn voor onderhandelingssituaties. Onderhandelingen kunnen expliciet zijn of kunnen stilzwijgend gebeuren als de tegenstander het een strategisch gebied bezet of verlaat. Conflictueus gedrag bekijken als een onderhandelingsproces is nuttig om ons ervan te weerhouden volledig te toe te wijden aan ofwel het conflict ofwel de gemeenschappelijke belangen. Het idee van afschrikking betekent dat een dreiging geloofwaardig moet zijn om effect te hebben en dat zijn geloofwaardigheid afhankelijk is van de kosten en risicos die gepaard gaan met de tevredenheid van de dreigende partij. De rationaliteit van de vijand is relevant voor de werkzaamheid van de dreiging want gekken kan je niet afschrikken. Toch is het proces van definiring van afschrikking is, hoe vaag de concepten nog steeds zijn en hoe onelegant de afschrikkingstheorie nog is. Dit komt doordat de literatuur over afschrikking zich vooral concentreerde op het oplossen van directe problemen dan op de methodologie om met problemen om te gaan. Er is namelijk geen academische tegenhanger van het militaire beroep dat zich op die methodologie kan toespitsen. Militaire strategie is in universitaire kringen maar beoefend door een klein aantal historici en politieke wetenschappers. Maar defensiestudieprogrammas en

3

[IBD SAMENVATTENDE READERBUNDEL : MODULE ONDERHANDELEN]

Academiejaar 2010

overheidsonderzoeksinstituten vinden hun intreden ondanks het feit dat de het leger verkiest macht eerder toe te passen dan de dreiging ervan the theoretiseren. Ook de speltheorie vond zijn intreden 15jaar geleden en kende succes met zijn strategiespel. Afschrikking werd ook een begrip in het strafrecht voor de bepaling van de straf en in de pedagogie omdat er een analogie bestaat tussen de dreiging van ouders naar hun kinderen toe en de dreiging van een sterke vaderlijke natie naar een kleinere en zwakkere natie toe. Ook bendeoorlogen en internationale oorlogen hebben veel gemeenschappelijke want zowel naties als benden hebben geen dwingend wetsysteem. Deze andere domeinen waar afschrikking voorkomt hebben ook geen theorie ontwikkeld hierover. Afschrikking in het strategiedomein heeft betrekking op het benvloeden van de keuzes die de tegenstander zal maken, en dit door zijn verwachtingen over ons gedrag te benvloeden. Het betekent dat men hem confronteert met het bewijs voor het geloven dat ons gedrag gedetermineerd wordt door zijn gedrag. Maar er zijn nog vele vragen onbeantwoord die bewijzen dat er nog werk aan de winkel is voor het ontwikkelen van een goede theory of deterrence. Het lijkt een mix van speltheorie, organisatietheorie, communicatietheorie, bewijstheorie, keuzetheorie en de theorie van de gemeenschappelijke beslissing. Langst een kant klinkt het woord conflictstrategie heel koelbloedig, maar het is de toepassing ervan die koelbloedig is, langs de andere kant maakt deze theorie ook geen onderscheid tussen vriend of vijand want ze geldt voor beide. Op deze manier kunnen we de theorie ook theorie van het voorzichtige partnerschap of theorie van het oncomplete antagonisme noemen. Maar omdat we strategie zien als een hindernis van de vijand door zijn verwachting van de consequenties van zijn acties zouden we het ook theorie van de afhankelijke beslissing kunnen noemen. Beleidsmakers zijn niet verspreid over een schaal die van complete rationaliteit tot complete irrationaliteit reikt. Rationaliteit is een verzameling elementen die naar verschillende richtingen kan neigen terwijl irrationaliteit een onmogelijkheid om berichten te ontvangen, om efficint te communiceren of om ongecontroleerde beslissingen te maken inhouden. Verschillende systemen kunnen als rationeel of irrationeel gekarakteriseerd worden; zoals het waarde systeem, het communicatiesysteem, het informatie systeem of het gezamenlijke beslissingsproces. De restrictiviteit van de aanname van rationeel gedrag wordt verzacht door twee opmerkingen: ten eerste, zelfs onder de emotioneel onstabiele, meest irrationele mensen, zijn er die strategische principes beheersen. Ten tweede, rationele motivaties en besluitvorming is geen universeel voordeel in conflictsituaties. Bovendien zijn de resultaten van strategische theoretici vaak paradoxaal omdat ze de eensgezindheid of aanvaarde regels soms tegenspreken. Het bekende principe dat iemand goede onderhandelaars moet uitkiezen die hem zullen vertegenwoordigen en deze onderhandelaars dan flexibiliteit en autoriteit moet verlenen, is in geen enkele manier evident zoals het suggereert. De macht van de onderhandelaar rust namelijk dikwijls in de onmacht om toegevingen te doen. De waarde van talent, creativiteit, rationaliteit, kennis, controle en vrijheid om keuzes te maken worden overschat in een onderhandelaar en zijn slechts in bepaalde situaties van nut. De logica achter deze waarden is vaak gemakkelijker als het probleem geformaliseerd is, abstract bestudeerd is en de analogien gedentificeerd zijn.

4

[IBD SAMENVATTENDE READERBUNDEL : MODULE ONDERHANDELEN]

Academiejaar 2010

Tekst 2: How parties negotiate? :Fred Chales Ikl. (Marc Stevens)What is negotiation? (p. 1 - p. 6)Negotiation is a process in which explicit proposals are put forward for the purpose of reaching agreement on an exchange or on the realization of a common interest where conflicting interests are present. Negotiations require a willingness to compromise and both sides must make concessions. Most negotiators embrace a combination of identical common interest